. Ξεκινώντας (από το τέλος) 04/08/2006

Ο Γιώργος μας πήγε στο αεροδρόμιο. Ο φίλος των μπλουζ έχει ανάγκη από ξενύχτηδες φίλους που θα τον πάνε ξαγρυπνο στο αεροδρόμιο…

Μετα, αεροπλάνα, αεροδρόμια, ύπνος εν πτήσει και άφιξη στο αεροδρόμιο με το δυσοίωνο όνομα: Ο Χαρε. Από εδώ, από το τέλος της διαδρομής μας, ξεκινάμε την πορεία μας. Όπως έχουμε πει, σκοπός μας είναι η διαδρομή Νέα Ορλεάνη-Σικάγο μέσα από τον ιστορικό Highway 61. Τεχνικοί όμως λόγοι[1] μας ανάγκασαν να ακολουθήσουμε την διαδρομή Αθήνα -> Σικάγο ->Νέα Ορλεάνη (2 μέρες), και μετά να αρχίσουμε το αργό και γεμάτο μπλουζ ανέβασμα προς το Σικάγο.

Αλλά φύγαμε από το θέμα μας. Φτάσαμε λοιπόν στο αεροδρόμιο Ο Χάρε. Εκεί, η τύχη του πρωτάρη μας χαμογέλασε στην εταιρία ενοικιάσεως αυτοκινήτων Alamo: καθώς τους είχαν τελειώσει τα εκόνομυ αυτοκίνητα, μας φτιάξανε κατάσταση με μια κουρσάρα Σέβυ. Πέρα όμως από την τύχη του πρωτάρη, μας χαμογέλασε λιγάκι και ο Μέρφυ: λίγο να συνηθίσουμε την οδήγηση στους δρόμους της γιούεσέι (και δη με αυτόματο), λίγο να βρούμε την σωστή έξοδο, χάσαμε μια ώρα διασχίζοντας αντίθετα την ευρύτερη περιοχή του Σικάγο.

Απο εκεί και πέρα, τα πράγματα ήταν προβλέψιμα. Οδήγηση με τις ώρες σε απόλυτες ευθείες ανάμεσα σε πανομοιότυπα λειβάδια και τον περιστασιακό προαστιακό οικισμό, με ανώτατο όριο ταχύτητας τα 65 μίλια την ώρα. Ίσως το μονότονο του τοπίου, ίσως το βαρετό της οδήγησης με αυτόματο διαφορικό, νύχτωνε και o Μορφέας μας ψιθύριζε για την μιάμιση μέρα ξαγρύπνιας, το jet lag και τα σχετικά. Δοκιμάσαμε να τονώσουμε την κατάσταση με μουσικές μπλουζ και ροκ, αλλά εις μάτην. Ώσπου, ο γνωμοδότης έβγαλε από την σιντιέρα το μυστικό όπλο: ένα σιντι με ρεμπέτικα ολκής που είχε ψήσει με σκοπό να συνεισφέρει στις πολιτιστικές ανταλλαγές Μισσισσίπη-Πειραιά. Εδώ να δεις σουξέ η παξιμαδοκλέφτρα, μάστορη — δεν γρηγορεί αλλοιώς το τσιφτευτέλι.

Τα μεσάνυκτα μας βρήκαν σε ένα super8 στο πουθενά [το συγκεκριμένο πουθενά είναι γνωστό και ως Effingham, Illinois], σε μια από τις απειράριθμες μικρές πολιτείες υπηρεσιών για τους ταξιδιώτες και τους νταλικέρηδες. Ο καλός συνάδελφος του Άλαν Μπέητς, προσέφερε, εκτός από ένα συμπαθέστατο δωμάτιο για την ξεκούραση του ταξιδιώτη, ασύρματο διαδίκτυο. Κάπως έτσι γεννήθηκε το πρώτο μας intercontinental ποστάκι, το οποίο αν φαίνεται ασυνάρτητο είναι επειδή γράφτηκε με τους δυο ταξιδιώτες εν μισο-υπνώσει. Συγχωρέστε μας τα όποια λάθη.

Υποσχόμεθα γρήγορη ανάκαμψη και επιστροφή στο θέμα μας: τα Μπλουζ. Και αυτή την φορά θα ξεκινήσουμε από την αρχή.

[1] O “τεχνικός λόγος” είναι πως η ενοικίαση αυτοκινήτου στην Νέα Ορλεάνη με επιστροφή του στο Σικάγο κοστίζει πολύ περισσότερο από ότι η ενοικίαση και επιστροφή του στο ίδιο κατάστημα.

3 σχόλια:

  1. akindynos έφα:

    “πουθενά” το Effingham; Είστε σοβαροί; Εκεί έχουν το μεγαλύτερο σταυρό του κόσμου. Δικαιολογείστε νυχτιάτικα να μην τον είδατε, φαντάζομαι το έθιμο να τον ανάβουνε κάποιοι κύριοι ντυμένοι στα λευκά έχει ατονήσει τελευταία, λόγω των τιμών των καυσίμων.

    Μην παραλείψετε να συγχαρείτε τον εγχωριο Αβραμόπουλο.

    Καλή ξεκούραση και καλό ανάποδο ξεκίνημα.

  2. ανώνυμος έφα:

    Ένα πράγμα σαν το παιχνίδι φιδάκι δηλαδή, ε;
    Και στόχος το φιδάκι (ή φιλάκι) στο τελευταίο τετράγωνο.
    Καλό δρόμο!!
    Ξεκουραστείτε και λίγο να σας διαβάζουμε..

  3. nbk έφα:

    χοχο! σημαδιακό! το Effingham αυτοδιαφημίζεται ως The Crossroads of Opportunity γιατί είναι στη συμβολή των Ι-57 (Τσιβικάγο – Νέα Ατλαντίδα) και Ι-70 (Μαιρηλάνδη – Μορμόνοι). Άσε δε που εκεί συναντιόντουσαν και η Illinois Central Railroad με την Pensylvania Railroad. Βέβαια γνωρίζοντας τον πρώτερο βίο σου, μπορεί και να είναι και σικέ θαύμα αγιογραφίας με κέτσαπ…

    Χαίρομαι που αποδυκνείετε ότι σε καταστάσεις πλήρους ηρεμίας (απουσία σφηνών, σεβασμός στις διασταυρώσεις, τεράστιες κατατοπιστικότατες πινακίδες παντού κλπ) σαν απόφοιτοι του Athens Driving College χάσατε τον μπούσουλα.

    wi-fi σ’ένα κωλοχώρι στη μέση του πουθενά… γιατί γύρισα? ε? ε?

    καλή συνέχεια. προσοχή στα καλαμπόκια!

    διατελώ ιερόσυλα!

    ΥΓ Φάτε πρωινό σε κάποιο IHOP στον Άη Λούη! La casa internationale de los pancakes! Ακόμα θυμάμαι με συγκίνηση το southern breakfast με biscuits, gravy και sausage links! http://www.ihop.com. Δυστυχώς κοιτάζοντας το μενού δεν το έχει πλέον… τώρα βλέπω ότι ο 57 δεν περνάει από εκεί και το πλησιέστερο που βρίσκω στη διαδρομή σας είναι στη Μέμφιδα…
    ΥΓ2 Ιερό ρίγος! Είστε κοντά στον πολιτισμό! Έχει Subway εκεί τριγύρω! αλυσίδα σαντουιτς! http://www.subway.com/Applications/locator/index.aspx βάλε effingham IL και βγάζει 6!!! σάντουιτς με το πόδι! αν και προσωπικά μου άρεσε και το μικρό με τόνο
    ΥΓ3 Το σημειώνω για να μην το ξεχάσω! St Louis Bread Company. Έχουν συγχωνευθεί πλέον και λέγονται Panera (εκτός του St Louis, όπου το όνομα παραμένει). Συγκλονίζομαι διότι λένε ότι σε μερικά καταστήματα έχουν και wi-fi! http://www.panera.com/locations.aspx?WiFi=1 Έχει καμπόσα στη Μέμφιδα. Πολύ δυνατές οι σούπες μέσα σε καρβέλια!
    ΥΓ4 Ένα ακόμα (πεινάω). Όπως και δήποτε στην άνοδο, στον Άη Λούη βαράτε Ted Drewes Frozen Custard. Ειδικά αυτά τα concrete (το γυρνάτε ανάποδα και δεν πέφτει 🙂 ). http://www.teddrewes.com/Drewes.asp Μόνο 2 καταστήματα υπάρχουν και αυτά στον Άη Λούη!
    ΥΓ5 Να επισημάνω την ύπαρξη αυτού http://en.wikipedia.org/wiki/Category:American_cuisine_by_region Μέσω αυτού λόγου χάρη εντόπισα στη Νέα Ατλαντίδα το παλιότερο οικογενειακό εστιατώριο στην ΟΥΖΑ.
    http://www.antoines.com/index.html
    ΥΓ6 ε ρε πείνες… πρώτη φορά που ζηλεύω αυτό το καλοτάξειδο… (το α με ω) 🙂

Εσείς τι λέτε;