. La Ville S ‘ Endormait 07/08/2006

Η Νεα Ορλεάνη είναι βαριά πληγωμένη. Οι άνθρωποι έχουν πείσμα και καρδιά κι είναι αποφασισμένοι να αναστήσουν, όμως ακόμη ο πόνος είναι πολύς. Ρωτάς “είσασταν εδώ στην Κατρίνα;” και βλέπεις τον κόμπο που ανεβαίνει στο λαιμό, περιμένεις το βλέμμα που στρέφεται αλλού γιατί αν δε στραφεί θα γεμίσει δάκρυα μπρος σε έναν άγνωστο.

Χαρμολύπη. Σήμερα το πρωί, Κυριακή του Σωτήρος στα καθ ημάς, μνημονεύσαμε τον Λουις Άρμοστρογκ, στη συνοικία Τρέμι (Treme). Το μνημόσυνο ήταν τζαζ.

Ξεκίνησε από την εκκλησία του Αγίου Αυγουστίνου, κατέβηκε την Εσπλανάντ, μπήκε στο γαλλικό τετράγωνο και διαλύθηκε στη γαλλική αγορά. Αυτό που ζήσαμε, δεν περίμενα ποτέ να το ζήσω.

Ήταν φήμη, μύθος, η μαγεία της Νέας Ορλεάνης, σε ένα παλιό φιλμ με το Τζεημς Μποντ. Το “Ζήσε κι άσε τους άλλους να πεθάνουν”. Ο γνωμοδότης τσάκισε τη φωτογραφική. Όμως, ο ήχος, η κίνηση, οι φυσιογνωμίες, όλα είναι αλλοιώς όταν είσαι δίπλα τους.

Την νύχτα η πόλη είναι άδεια. Κοιτάς τους παλιούς καταλόγους και τα περισσότερα εστιατόρια είναι ακόμη κλειστά λόγω Κατρίνας. Χτες το βραδυ για να φάμε καταλήξαμε στο εστιατόριο του καζίνο. Πουθενά αλλού δε σέρβιραν στις 12 το βράδυ — το Σαββατο βράδυ. Χειρόγραφες επιγραφές έξω από κατεστραμένα μαγαζιά συνοψίζουν το γενικό αίσθημα: “Η ασφαλιστική εταιρία γαμ#$%!”.

Αν δεν είχα ξανάρθει, θα πίστευα ότι αυτή η πόλη απέκτησε τον τίτλο της βορειοαμερικάνικης βασίλισσας του γλεντιού, μόνο και μόνο γιατί οι βορειοαμερικάνοι δεν ξέρουν να γλεντάνε. Σάββατο βράδυ, μεσάνυχτα, μόνο καντίνες με χοτ ντογκ και το καζίνο. Ντροπή – στη Νέα Ορλεάνη! Γύρω μας, στη μπερμπον, φοιτηταριό, μισομεθυσμένα αμερικανάκια που, μήνα Αύγουστο παριστάνουν ότι είμαστε στο Μάρτι Γκρα…

Ο τίτλος, “Η πόλη αποκοιμήθηκε” από το παλιό τραγουδάκι του κ. Brell

5 σχόλια:

  1. nbk έφα:

    Η γάτα με κοιτάζει που την κοιτάζω να με κοιτάζει.
    Εντυπωσιασμένος έχει ακόμα 4/5 του μπολ φαϊ!
    Δε θα σε ξαναπροτιμήσω. Τίποτα το φαγώσιμο στο ψυγείο! Οποία πίκρα! Ούτε καν μια μπυρίτσα! Ούτε καν μια ψόψα ψόλα!
    Ελπίζω να βρω σκούπα και φαράσι! Χρειάζεται για να σβήσω τις όποιες αποδείξεις ότι η γάτα έφαγε.
    Τέλος, να εκφράσω την απορία μου για την απουσία τηλεόρασης, φούρνου μικροκυμάτων, δηβηδη πλέηερ, τα ακατάστατα μισάνοιχτα συρτάρια όπως επίσης δε βρίσκω το λάπτοπ!!!!
    διατελώ ιερόσυλα

    ΥΓ ποιά η έκπληξη για τις ασφαλιστικές που προφανώς δεν πληρώσαν? αυτά να τα θυμάστε όταν σας ξαναμιλήσουν οι κυβερνώντες για ιδιωτική ασφάλιση γενικώς και αορίστως (μιλάμε για σύνταξη κλπ). Τα ίδια κάναν πριν 10 χρόνια, τα ίδια θα κάνουν εσαεί σε ζόρικες οικονομικές φάσεις.

  2. ανώνυμος έφα:

    Εγώ θα μείνω στην εικόνα του Λούις Άρμστρογκ.
    Αυτή που είχε γελώντας στο A Song Is Born. (Βεβαίως να το δείτε όπου το βρείτε. Παίζει και ο Μπαίνει Γκούντμαν (-Βγαίνει Μπάντμαν) σαν καθηγητής Μάενμπρόου.
    Lionel Hampton: “Benny Goodman didn’t use any notes.”
    Benny Goodman: “Benny Goodman? Who is he?”
    Πριν παίξουν το Steal some apples)
    Αυτή που αναγνωρίζεις πως το γέλιο του είναι (ήταν) εκ βαθεών.
    Αυτή που αναγνωρίζεις – δεν αναγνωρίζεις το τί παιδικά χρόνια είχε. Και ευτυχώς που τα είχε εκεί που τα είχε, γιατί μπορεί να μην τον μαθαίναμε. Μπορεί να μην τον μάθαινε και ο ίδιος.

    (Αναστηθήκατε, ε; )
    Καλό δρόμο.

  3. akindynos έφα:

    Βρε κουτά, αν το λέγατε εγκαίρως θα σας βλέπαμε στη τηλεόραση.

    Ειδικά η Αζίζα είμαι βέβαιος ότι θα πήδαγε από τη χαρά της! (προς ποια κατεύθυνση δεν είμαι σίγουρος)

    Χαπυ τραβελιν.

  4. Γεώργιος Χοιροβοσκός έφα:

    Στέλνω κάρτα ψηφιακής φωτογραφικής με ένα τέρρα χωρητικότητα στον Γνωμοδότη;-)

  5. mindstripper έφα:

    Live and let die λοιπόν…
    Λουλούδι είναι η ανάσταση που θα ξανανθίσει, πού θα πάει.

    Φιλιά πολλά και καλή συνέχεια.
    Πάω πάλι να κάτσω στο πίσω κάθισμα. 😉

Εσείς τι λέτε;