. Sweet Home, Chicago 27/08/2006

Από την κομμούνα μας έμεινε μια γλυκιά γεύση. Η αξιοπρέπεια αυτών των παιδιών (και των λιγότερο παιδιών), η ευγένεια τους, οι γνώσεις τους, δείχνουν ποιά είναι η άλλη, η δική μας κοντινή Αμερική. Ένιωσα παράξενα όταν άκουσα τον Πωλ να χρησιμοποιεί την λέξη “Λόγος”, έτσι στα ελληνικά. Ακόμη πιο παράξενα όταν συνειδητοποίησα πόσα πολλά έχουν να με διδάξουν εικοσιπεντάχρονα παιδιά. Το επόμενο συνέδριο θα γίνει τον Γενάρη στο Όρεγκον. Συνέδριο αναρχοχριστιανών. Προσπάθησα να τους πείσω να κάνουμε και κάτι στην Ελλάδα. Θα δούμε.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Τους άλλους αναρχικούς τους αποκαλούν “secular anarchists” εντώ στο Αμέρικα. Οι δε αναρχοχριστιανοί έχουν τουλάχιστον μια κομμούνα σε κάθε πολιτεία.

Φύγαμε από το Σαμπέην για το Τσικάγο σε τέτοια πνευματική ανάταση που ο διάολος (ο οποίος ως γνωστόν έχει πολλά ποδάρια) μας έβαλε τρικλοποδιά. Ένα σας λέω: όποιος ξαναπεί ότι οι γυναίκες είναι μανιακές στο σόπινγκ θα τιμωρηθεί να πάει σόπινγκ με το γνωμοδότη. Ψώνιζε επί πέντε ώρες ακατάπαυστα, δοκίμασε ότι βρήκε μπροστά του, αγόραζε τα παντελόνια δυο δυο και τα υποκάμισα τέσσερα τέσσερα, και όταν ξεκινήσαμε πια για το Σικάγο με το πορτμπαγκάζ γεμάτο, είχε μόνο ένα πράγμα στο μυαλό του: το Applestore επί της Μίσιγκαν.

Πέρα από αστεία και πειράγματα όμως, ας αναγνωρίσω πως είναι το μισό ταξίδι η παρέα, ειδικά αν αντέχει τις ξαφνικές εμπνεύσεις της οδηγού, είτε βγάζουν σε αδιέξοδα, είτε στην ομορφιά του Κανκακή ρίβερ. Άμα γεράσω και δεν μου χτίζουνε καλύβα στην Αφρική, θα έρθω να κλείσω τη ζωή μου στον Κανκακή (είναι γνωστό πως με γοητεύουν τα ηλίθια στιχάκια).

Κεφάλαιο 2: Όπου φθάνουν στο Σικάγο.

Το Σικάγο ήταν πάντα μια αγκαλιά για μένα. Δεν ξέρω πως, αλλά πάντα με περίμεναν φίλοι σε αυτή την πόλη, και μπορεί να είναι η δεύτερη φορά μου, μπορεί να μην μαγεύομαι από τις στροφές του Ελ (από το eLevated) τραίνου ανάμεσα στους ουρανοξύστες, όπως την πρώτη φορά αλλά πάλι περιβάλλομαι από την ομορφιά μιας πόλης που παρά το απάνθρωπο μέγεθος της και τα απάνθρωπα ύψη των κτιρίων της κρατάει την πραγματική ζωή στο δρόμο.

Να σήμερα το πρωί αίφνης. Ξεκινήσαμε για το Τζον Χάνκοκ και το παρατήριο του και για το Απλστορ, αλλά στο δρόμο μας για το Ελ, στο διπλανό πάρκο γίνονταν ένα μικρό φεστιβάλ: προσέφεραν δείγματα από δεκάδες οργανικές τροφές, σου χάριζαν και μια τσαντούλα για να τα βάλεις μέσα, σε ξεδιψούσαν με νερό, χυμούς ή Αριάνι και όλα αυτά με πέντε δολλάρια “ντονέϊσον”. Πήραμε το πρωινό μας στο πάρκο υπό τους ήχους της λάτιν μπάντας του φεστιβάλ. Το Απλστορ στάθηκε μια απογοήτευση, μόνο δυο όροφοι. Τι να λέμε τώρα! Θα ξαναπάμε αύριο.

Νομίζω ξέρω τι είναι αυτό που με κάνει να αγαπάω αυτή την πόλη, πέρα από τις αναμνήσεις. Το γεγονός ότι συνέδεσα τους δρόμους και τις πλατείες της με τους Μπλουζ Μπράδερς, που με οδήγησαν where they got the Picasso, αλλά και στους υπαίθριους Μιρό και Σαγκάλ (που αλλού; Πουθενά αλλού). Αγάπησα τα μαγαζιά του, μέσα από τους ήχους δυο ακόμα ιερών τεράτων, που ποτέ δεν αγαπήθηκαν ιδιαίτερα: του Μάντυ Ουώτερς και του Χάουλιν Γούλφ, αλλά και του τρίτου ιερού και απαραβίαστου, του πατέρα του ροκ εν ρολ, Ουίλυ Ντίξον.

H γειτονιά του Χάνκοκ, του δεύτερου ψηλότερου κτιρίου στον κόσμο, είναι η αγαπημένη μου από τότε που, πριν δέκα χρόνια, ο Νίκος με πήγε να δω τα κόμικς στο Μπόρντερς, ένα υπέροχο βιβλιοπωλείο του Σικάγου. Σήμερα, όταν μπήκαμε μέσα πήγα τον γνωμοδότη κατευθείαν εκεί. Εκεί πρωτοείδα μάνγκα, εκεί τα ξαναβρήκα σήμερα. Ο Τζον Χάνκοκ, λοιπόν. Ανεβήκαμε στον 94ο όροφο, σαν χαζοτουρίστες. Ας ομολογήσω δημοσίως το γεγονός ότι δεν μπορώ να σταθώ στην άκρη του γκρεμού και ότι έχω πρόβλημα στο κατέβασμα της σκάλας λόγο μυωπίας. Παρόλα αυτά η μαγευτική θέα με έφερε πολύ κοντά στο τζάμι που μας χώριζε από τον ουρανό. Τα σύνεφα ήταν στο ύψος του ματιού μας αυτή την φορά. Ο γνωμοδότης έβγαλε χιλιάδες φωτογραφίες. Να δω τι θα κάνει αύριο που θα τον πάω στο Γκρηκτάουν, στο φεστιβάλ ελληνικών χορών (η φουστανέλα υποχρεωτική).

Σε κείνη την μικρή πλατεία, που ακόμη σώζεται κάτι από την εποχή πριν την μεγάλη πυρκαγιά ήταν ένας χαριτωμένος κήρυκας. Καθαρός, ευχάριστα κάζουαλι ντυμένος, με περιποιημένα ημίμακρα μαλλιά, μιλούσε για το Θεό γύρω από ένα συντριβάνι, όπου οι τουρίστες φωτογραφίζονταν και οι ντόπιοι ξεκουράζονταν από το σόπινγκ του Σαββάτου. Στη γωνία οι στρέτς λίμος υποδέχονταν τους υψηλούς πελάτες των ακριβών ξενοδοχείων, ενώ δυο πιτσιρικάδες με σκέητμπορντ αναζητούσαν φωνασκώντας σοκολάτες στο μαγαζί της Χέρσευ.

Πήγαμε για φαγητό στο Τσηζκέηκ φάκτορυ, κατά την παράδοση. Ο γνωμοδότης έφαγε βοδινό Κόμπε (Kobe). Έχω αρχίσει να αμφιβάλλω για τα επαναστατικά του αισθήματα, όλο στην χλίδα τον κόβω. Οι μερίδες ήταν τέτοιες που δεν αντέξαμε να φάμε όλο το φαί μας. Η παραδοσιακή ελληνίδα μαμά υποσιτίζει το γιόκα της σε σχέση με το τσηζκέηκ φάκτορυ, για να καταλάβετε. Αύριο θα πάμε στο Σουπμποξ, για σουπίτσες και αποτοξίνωση (αρκεί να μην σε υποχρεώνουνε να φας μπρόκολα).

Ναι, για λίγο ξεχάσαμε τα μπλουζ. Μάλλον μας ξέχασαν αυτά. Αύριο όμως ξαναμπαίνουμε σε τροχιά. Με το που θα μας περάσουν τα μπλουζ του σαββατοκύριακου.

8 σχόλια:

  1. Rainboy έφα:

    Καλα παιδια ειστε υπεροχοι. Μας ταξιδευετε σε αλλους τοπους και αλλα μερη.
    αλλα δεν εχω καταλαβει, τωρα κανετε το ταξιδι ε?
    και πως μπορω αν δω ολες τις καταχωρησεις σαν κανονικο μπλογκ, γιατι απο το μονιτορ βγαινω σε ενα ποστ καθε φορα.
    συνεχιστε ετσι, και την επομενη φορα μαζεψτε και συμμετοχες για να κανετε τετοιο ταξιδι, θα βρειτε σιγουρα αλους4-5 καμμενους να μοιραστειτε τα εξοδα.
    μππραβο

  2. akindynos έφα:

    Δηλαδή, Γνωμοδότη, ανακάλυψες το μαναδικό pizza-box Άπλστορ στον πλανήτη!

  3. ανώνυμος έφα:

    Αυτό το Τζον Χάνκοκ είναι τίποτις ξαδέρφια με τον Χέρμπι; Σας έπαιξε και πιανάκι;
    (Μπαα, αυτός θα είναι στο Μπέρκλεϊ τώρα και θα κρατιέται “κλην”…)

    Όσο για το συνέδριο στην Ελλάδα… ο Λεβεντοατζέντης θα δυσκολευτεί να κόψει εισιτήρια,
    όλοι στα βραχάκια θα την πέσουν.
    (Πάλι εξυπνάδες)

  4. mirandolina έφα:

    Ναι, τώρα κάνουμε το ταξίδι, Ρεηνμπόυ. Ευχααριστούμε για τους επαίνους.
    Για τα υπόλοιπα μηνύματα, πήγαινε δεξιά, στη στήλη “θέματα” και διάλεξε κατηγορία και μετά θέμα.

    Για την παρέα, να δούμε στο μελλον!

    Ακίνδυνε, είσαι το όνειρο κάθε μπλογγερ ως σχολιαστής.

    Ανώνυμε, μακαρι να ηταν συγγενείς – αν κι οι μουσικές επιλογές στον ουρανοξύστη δεν είναι κακές…

  5. nbk έφα:

    πήγατε cheesecake factory ρε και το λέτε έτσι απλά? στοπ
    αναίσχυντα? στοπ
    άντε, να το προσπεράσω. στοπ
    αυτό όμως “όποιος ξαναπεί ότι οι γυναίκες είναι μανιακές στο σόπινγκ θα τιμωρηθεί να πάει σόπινγκ με το γνωμοδότη. Ψώνιζε επί πέντε ώρες ακατάπαυστα, δοκίμασε ότι βρήκε μπροστά του, αγόραζε τα παντελόνια δυο δυο και τα υποκάμισα τέσσερα τέσσερα, και όταν ξεκινήσαμε πια για το Σικάγο με το πορτπαγκάζ γεμάτο, είχε μόνο ένα πράγμα στο μυαλό του: το Applestore επί της Μίτσιγκαν.” δε σε παίρνει στοπ
    νεαρά μου στοπ
    πέραν του τυπικού μέρους (αυτός τουλάχιστον αγόρασε) στοπ
    υπάρχει και το άλλο στοπ
    πως λέμε cogito ergo sum στο χωριό μου? στοπ
    ε, κάπως έτσι, δε δικαιούσαι να ομιλείς για σόπινγκ στοπ
    μη με ερεθίζεις γιατί scripta manent και θ’αρχίσω να σκριπτάρω στοπ
    και θα περιμένεις τις πλημμύρες του μισισισισιπιπι για να ξεπλυθείς στοπ
    και όχι και να τα γράφεις όταν επέστρεψες στον τόπο του εγκλήματος στοπ
    καλή διασκέδαση στα πάτρια στοπ
    check out this band http://www.ayasofiaband.com/ στοπ
    τους ξέθαψα κοιτάζωντας για gigs στο τσιβικάγο στοπ
    http://www.chicagogigs.com/ayasofia/default.htm στοπ
    check this one as well http://chicago.citysearch.com/search/anysearch?type=evloc&sorted=date&histoindex_left=cw1&context=events&event_type=17&anyDate=on&exactDateText=&dateRangeBeginText=&dateRangeEndText=& στοπ
    βασικά το βρήκα εδώ http://chicago.citysearch.com/section/events στοπ

    ιερόσυλα

  6. nbk έφα:

    είδομεν την γαλή στοπ
    μοιάζει με τον Σχορτσιανίτη πλέον στοπ
    θυμίζω να αποτίσετε φόρο τιμής στο άγαλμα του Μιχαλάκη έξω από το Union Center στοπ

    ιερόσυλα

  7. Rainboy έφα:

    θελω να σασλινκαρω στο βλογκ μου.
    απο πια σελιδα αρχινιζει το δικο σας;;;
    εκτος να εχετε προβλημα με ινκαμιν λινκς

  8. bigfatopinion έφα:

    Το βλογ μας αρχινάει από την σελίδα http://www.worldbeat.gr

    Μπορείς να πας απευθείας στην homepage μας, κλικάροντας την φωτογραφία του δρόμου
    πάνω πάνω από κάθε σελίδα.

    Δεν έχουμε κανένα πρόβλημα με τα ινκάμιν, γουί αρ όνορεντ!

Εσείς τι λέτε;