. Του kitch η μάνα κάθονταν… 12/09/2006

Τα τελευταία εξήντα χρόνια λαμβάνει χώρα στην Αμερική μια πρωτόγνωρη άνθιση της αρχιτεκτονικής και της γλυπτικής. Δεν μιλάμε για την τεχνοκρατική αρχιτεκτονική των ουρανοξυστών και των μεγα-κτιρίων με την οποία είμαστε εξοικειωμένοι οι περισσότεροι. Ούτε για τα ινσταλέισονς και την σύγχρονη γλυπτική τσαρλατάνων των σαλονιών τέχνης όπως ο κος Κουνς. Μιλάμε για ένα πραγματικά μαζικό κίνημα το οποίο εισάγει στο χώρο της υψηλής δημιουργίας υλικά ταμπού όπως παπιέ μασέ και πολυστυρένιο.


Σκύλος από λαμαρίνα (Sonoma, CA)

Ο Πωλ Μπάνυαν σας χαιρετάει (Washington)

Τα έργα κινούνται εκτός εικαστικών κυκλωμάτων. Συχνά προορίζονται μόνο για προσωπική χρήση.


Το πόδι, (Vinning, Minnesota)

«Η μεγαλύτερη γαλοπούλα στον κόσμο» (6,7 μ, Frazee, Minnesota)

Η αρχιτεκτονική έκφραση του κινήματος διαθέτει όλη την φρεσκάδα και το παιχνιδιάρικο πνεύμα του νταντά και της ποπ αρτ, συνδιάζοντας το με μια αθωότητα που αφοπλίζει τον κυνισμό της τελευταίας. Αρνούμενοι να παίξουν το παιχνίδι της αγοράς τέχνης, οι καλλιτέχνες του κινήματος βιοπορίζονται μέσα από το έργο τους, ή συχνά μέσα *στο* έργο τους, όπως οι ιδιοκτήτες του eστιατορίου Big Fish:


Παλάτι διακοσμημένο με καλαμπόκι (South Dakota)

Ο Λευκός Οίκος ανάποδα (Wisconsin)

Και για να κλείσουμε με κάτι (και) δικό μας:


Ο Παρθενώνας #2 (Nashville, TN)

4 σχόλια:

  1. gregykapogeorge έφα:

    Και πού να πας Χριστούγεννα…

  2. akindynos έφα:

    Νομίζω πως με ένα σκιάχτρο στο πιλοτήριο του ομπζέ τρουβέ, θα αγγίζαμε την τελειότητα.

    Ξαναδιαβάζω αυτό που έγραψα (καμιά φορά θυμάμαι να το κάνω) και καταλαβαίνω γιατί δεν θα γίνω καλλιτέχνης πο-τέ.

    Η τελειότητα θα ήταν ΠΟΛΛΑ σκιάχτρα να προσπαθούν να διώξουν το σιδερένιο πουλί από το χωράφι. Ίσως σκιάχτρα με σφυροδρέπανα ανά χείρας;

  3. ανώνυμος έφα:

    Εντυπωσιάζομαι πάντως (και παραξενεύομαι) από τα κίνητρα που τοποθετούν στον κήπο την Αγία Οικογένεια.
    Είναι σα να έχει κάποιος μια σημαία στο μπαλκόνι του; “Catholics inside”
    Είναι από τη δίψα του να γίνει το σπίτι του η φάτνη των αλόγατων;
    Είναι σα φυλακτό, να διώχνει τα κακά στοιχειά;
    Είναι γιατί έχει και ο απέναντι, αλλά αυτό είναι καλύτερο και θα αντέχει και στις βροχές;

    Αυτό που δε φαίνεται από το στιγμιότυπο είναι το άν οι γλάστρες που υπάρχουν αμφιπλεύρως του έργου είναι εκεί για να στολίζουν αυτό, ή αν μόνο εκεί φαίνονται σε εμάς, ενώ υπάρχουν σε όλο τον κήπο.

    Και το εστιατόριο είναι έκπληξη.
    Δε θα φανταζόμουν κάτι τέτοιο σε μη ευρωπαϊκή χώρα, αλλά η μαύρη σερβιτόρα σου το λέει ξεκάθαρα.
    (Εκτός κι αν ήταν καμιά Ολλανδία και χτίστηκε από “παλινοστούντες”…)

  4. evee έφα:

    λέξεις που μου έρχονται στο μυαλό:
    ανθρωπομορφισμός
    παιχνίδια κλίμακας
    kitsch
    arte povera

    και η αρχιτεκτονική των Ρώσων των αρχών του 20!
    ειδικά του Melnikov, με τα στρογγυλά σχήματα με τα παράθυρα γύρω γύρω(σαν τρούλος εκκλησίας στο μεταλλαγμένο)
    δες εδώ : http://arts.guardian.co.uk/features/story/0,,1580263,00.html
    και εδώ: http://worldwhitewall.com/konstantinmelnikov.htm

    συνιστώ επίσης τρελά το Learing from Las Vegas του Robert Venturi και της Denise Scott Brown
    http://www.amazon.com/gp/product/026272006X/ref=pd_cpt_gw_1/102-1632782-0215309?ie=UTF8
    classic!

Εσείς τι λέτε;