. Arizona Dream 29/07/2008

Στις πινακίδες των αυτοκινήτων, στην κάτω αριστερά γωνία, στις πινακίδες των αυτοκινήτων της Αριζόνας, κάτω αριστερά, είναι ένας κάκτος. Αυτός ο κάκτος που άπο κάτω του ξεκουράζονται οι μεξικάνοι στο Λούκυ Λουκ, με το σομπρέρο να τους κρύβει το πρόσωπο. Αυτός ο κάκτος, που κάνει την Αριζόνα Μεξικό, λέγεται Σαγουάρος και ζει ντα νότια. Καποτε φτανει σε ύψος τα δεκαπεντε μετρα, καποτε – το Μαη- ανθίζει και ντυνεται τα καλά του. Είναι το παιδί της ερήμου. Ο θησαυρός της. Καποτε δίπλα του αφηνουν οι δεκαετίες της νοσταλγίας τα σημάδια τους που όμως, ακόμη και τα τρυφερότερα, δεν μπορουν να τον νικήσουν.

Ομορφιά είναι αυτό που δεν περιμένεις. Το παλιό τρακ που ξεφυτρώνει στην άκρη του δρόμου, ίσα για να στολίσει βλέματα, και ύστερα χανεται το ίδιο ξαφνικά μες σε χωράφια που αναρωτιέσαι αν ποτέ τους βλαστήσαν κατι που θέλησε ο άνθρωπος ή βλάστησαν μόνο ροκ εν ρολ και οι παλιές ξύλινες κολώνες αποτελούν την τελευταία προσπάθεια υποταγής τους. (Φωτογραφία: Ν. Βεντούρας)

Το μεξικάνικο στη Γιούμα, εκεί που το τραίνο σφυρίζει τρεις φορές, δεν έχει κέτσαπ. Εχει τεσσερις διαφορετικές καυτερές τσίλι σαλτσες κι ούτε σταγόνα κέτσαπ. Εχει ακόμη, κυράδες που μιλούν αγγλικά σε όποιον δεν έχει δώσει πρόσωπο στον ήλιο και μεξικάνικα, τραγουδιστά, σε κείνες τις μεγάλες τις φαμίλιες που ενώνουν τα τραπέζια και μοιράζονται τάκος και κεσαντίγιες. Το τσίλι δεν είναι κιμάς, μόνο ψιλοκομμένο κρέας που καταφέρνει να επιβιώνει των μπαχαρικών, χωρίς στιγμή να χανει τον εθνικό του χαρακτήρα. Τα χρώματα είναι της πατρίδας. «Σκλαβωμένη πατρίδα, μες στα μάτια σου είδα…». Καστανά, όλα τα μάτια καστανά. Στον τοίχο, πίσω από το ταμείο γραφει: «Από το 1996 ψηφίζεται καλύτερο μεξικάνικο εστιατόριο της Γιούμα από την εφημερίδα Γιούμα Εξπρες». (Φωτογραφία: Ν. Βεντούρας)

Στην Αριζόνα, το διαστημικό μοτέλ περιμένει από τα ‘60s να στεγάσει τους ταξιδιώτες που θέλγονται από τους ιπτάμενους δίσκους —και είναι πολλοί. Βρίσκεται άλλωστε στον διαπολιτειακό αυτοκινητόδρομο 10, ο οποίος οδηγεί στην Μέκκα των ουφολόγων, το Ρόσγουελ. (Φωτογραφία: Ν. Βεντούρας)

Μες στην έρημο, στο Φλόρενς, Αριζόνα, σαρανταπέντε ορθόδοξα καλογέρια κρατούν κομποσκοινάκι – όαση μες στην έρημο, εσπερινός μες στο ανελέητο φως. «Έχω υπακοή να μιλώ ελληνικά», λέει ο επιφορτισμένος να μαντηλοδέσει την άτακτο κεφαλή, να καλτσώσει τους ξεκάλτσωτους, πριν δεχθούν την ευλογία του παπα-Εφραίμ, του «γέροντα». Ουρές οι χριστιανοί, αγέλαστοι, σκεπτικοί. Παιδιά υπάκουα, χωρίς δικαίωμα στην αταξία. «Εδώ ήρθαμε για να πεθάνουμε». Προχτές, δίπλα στους σαγουάρους πανηγύριζε ο Αη-Λιάς. (Φωτογραφία: Ν. Βεντούρας)

6 σχόλια:

  1. akindynos έφα:

    Τι ωραία πράγματα είναι αυτά! (το βρήκα, το βρήκα)

  2. Elias έφα:

    Διάβασα πολύ προσεκτικά την ανταπόκριση, εξέτασα καλά τις φωτογραφίες και έχω να παρατηρήσω τα εξής:

    Φυτά ξερά όλο αγκάθια / Που λες δε γνώρισαν ποτέ τους το νερό
    Αχνογραμμένα μονοπάτια / Σ’ αυτήν την έρημο μια μέρα θα εξαφανιστώ
    Τέτοια παράξενη αγριάδα / Τέτοια ομορφιά που σου θαμπώνει το μυαλό
    Ποτέ δε βρήκα στην Ελλάδα / Ποτέ δε βρήκα πουθενά αλλού στον κόσμο αυτό.

    Βάζω σανδάλια κι έξω χιονίζει
    Στ’ αεροδρόμιο με παίρνουν για τρελό
    Μια σκέψη μόνο στο μυαλό μου τριγυρίζει:
    Πάω Αριζόνα, πάω Μεξικό!

    Εκεί που ζούσαν οι Ναβάχο / Που υφαίνανε με τέτοια τέχνη το χαλί
    Από τον κόκκινο τον βράχο / Ένα γεράκι σοβαρό μας παρακολουθεί.
    Στα δυο κομμένη είν’ η μαγεία / Σ’ αυτήν την έρημο ποιος τράβηξε γραμμή;
    Το Μεξικό από τη μία / Κι από την άλλη η Αμερική.

    Βάζω σανδάλια κι έξω χιονίζει
    Στ’ αεροδρόμιο με παίρνουν για τρελό
    Μια σκέψη μόνο στο μυαλό μου τριγυρίζει:
    Πάω Αριζόνα, πάω Μεξικό!

  3. Πουρσανίδης Δημήτριος έφα:

    Πολύ όμορφες οι φωτό και η τελευταία με συγκίνησε ιδιαίτερα…

  4. artemis kampouris έφα:

    wraies fotografies file k
    akoma pio wraies oi empeiries na tis zeis!
    synexise na dimiourgeis k na moirazesai
    eyxaristoume
    artemis

  5. Maria έφα:

    Apolaustiko fotoreportaz. Sygxaritiria

  6. Katerina Filippou έφα:

    Κύριε Βεντούρα, συγχαρητήρια!!! τυχαία μέσω ΣΚΑΙ βρέθηκα στη σελίδα σας!!! Ελπίζω να συνεχίσετε!!!
    Με εκτίμηση
    Κατερίνα από Θεσσαλονίκη
    26.8.08

Εσείς τι λέτε;